Strona główna / Artykuły / Jak założyć aptekę internetową? Sprzedaż wysyłkowa leków krok po kroku

7 września 2026

Opracowanie: Redakcja raportyapteczne.pl

Jak założyć aptekę internetową? Sprzedaż wysyłkowa leków krok po kroku

W polskim systemie prawnym nie istnieje odrębna instytucja "apteki internetowej". Nie ma osobnego zezwolenia na sprzedaż leków przez internet, nie ma też uproszczonej ścieżki dla e-commerce farmaceutycznego. Sprzedaż wysyłkowa to tryb wydawania produktów leczniczych z placówki, która uprzednio uzyskała zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej albo punktu aptecznego. Kolejność jest nieodwracalna: najpierw zezwolenie stacjonarne, potem zgłoszenie wysyłki. Ta chronologia przesądza o budżecie całego przedsięwzięcia, o kręgu podmiotów, które mogą w ogóle rozważać wejście na ten rynek, i o asortymencie, jaki wolno oferować w kanale wysyłkowym.

"Apteka internetowa" nie jest rodzajem apteki

Prawo farmaceutyczne dzieli apteki na ogólnodostępne, szpitalne i zakładowe (art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne, Dz.U. 2026 poz. 612 t.j., dalej "Prawo farmaceutyczne"). Żadna z tych kategorii nie nosi nazwy "apteka internetowa". Wysyłkową sprzedaż produktów leczniczych mogą prowadzić apteki ogólnodostępne oraz punkty apteczne, i tylko one, bo katalog placówek w art. 68 ust. 3 Prawa farmaceutycznego jest zamknięty. Apteka szpitalna, przeznaczona do zaopatrywania zakładu leczniczego i pacjentów tego zakładu (art. 87 ust. 4 pkt 1 Prawa farmaceutycznego), nie ma prawa prowadzić sprzedaży wysyłkowej. Punkt apteczny może prowadzić wysyłkę, ale w węższym zakresie asortymentowym: tylko w odniesieniu do substancji czynnych dopuszczonych rozporządzeniem wydanym na podstawie art. 71 ust. 3 pkt 2 Prawa farmaceutycznego (Dz.U. 2023 poz. 2533 t.j., ze zm.). W praktyce asortyment oferowany przez punkt apteczny w internecie jest tożsamy z tym oferowanym przez aptekę ogólnodostępną.

Z perspektywy pacjenta sklep internetowy wygląda jak każdy inny e-commerce. Od strony prawnej jest to jednak wciąż ta sama apteka ogólnodostępna (lub punkt apteczny), która wydaje lek na podstawie zamówienia złożonego na odległość, a nie na podstawie bezpośredniej wizyty w izbie ekspedycyjnej. To rozróżnienie ma konsekwencje na każdym etapie: od zezwolenia, przez wymogi lokalowe, aż po sankcje za naruszenia.

Krok pierwszy: zezwolenie na placówkę stacjonarną

Ten etap pochłania najwięcej pieniędzy i czasu, a z internetem nie ma nic wspólnego. Kto może dostać zezwolenie i jak wygląda całe postępowanie, rozpisaliśmy osobno w poradnikach jak otworzyć aptekę i jak otworzyć punkt apteczny. Dla planów wysyłkowych liczą się z tego trzy rozstrzygnięcia.

Pierwsze to forma prawna, bo ona przesądza, czy w ogóle wolno ci wejść na ten rynek. Zezwolenie na aptekę ogólnodostępną dostanie tylko farmaceuta z prawem wykonywania zawodu, spółka jawna albo partnerska złożona wyłącznie z farmaceutów, albo uczelnia kształcąca na kierunku farmacja (art. 99 ust. 4 Prawa farmaceutycznego). Dla przedsiębiorcy spoza zawodu ta droga jest zamknięta i nie da się jej obejść inwestycją: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie uzyska zezwolenia na aptekę ani nie przejmie kontroli nad podmiotem, który je ma (art. 99 ust. 4 i 3aa Prawa farmaceutycznego). Zostaje punkt apteczny, który może prowadzić także osoba prawna i spółka prawa handlowego (art. 70 ust. 2 Prawa farmaceutycznego). Założenie punktu aptecznego wiąże się jednak ze spełnieniem warunków geograficznych, ponieważ takie zezwolenie można uzyskać jedynie na terenie wiejskim, bez funkcjonującej apteki ogólnodostępnej (art. 70 ust. 3 Prawa farmaceutycznego).

Trzecie to ludzie i metry. Apteka musi mieć kierownika, a kierownikiem może być tylko farmaceuta ze specjalizacją i dwuletnim stażem albo z pięcioletnim stażem w aptece ogólnodostępnej (art. 88 ust. 2 Prawa farmaceutycznego), więc nawet farmaceuta zakładający pierwszą aptekę często musi kogoś takiego zatrudnić. Powierzchnia podstawowa apteki to minimum 80 m², a na wsi i w miejscowościach do 1500 mieszkańców 60 m² (art. 97 ust. 3 Prawa farmaceutycznego). Punkt apteczny nie ma narzuconego metrażu, a kierownikiem może być również technik farmaceutyczny z trzyletnim stażem pracy w aptekach ogólnodostępnych (art. 70 ust. 2b Prawa farmaceutycznego).

Krok drugi: zgłoszenie sprzedaży wysyłkowej do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego

Gdy zezwolenie na aptekę ogólnodostępną (lub punkt apteczny) jest już wydane, podmiot prowadzący placówkę może zgłosić zamiar prowadzenia sprzedaży wysyłkowej. Zgłoszenia dokonuje się do właściwego miejscowo wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego nie później niż na 14 dni przed planowanym rozpoczęciem wysyłki (art. 68 ust. 3c Prawa farmaceutycznego).

Samo zgłoszenie jest proste: dane firmy, adres placówki, telefon, e-mail, data startu i, co ma tu największe znaczenie, adres strony internetowej, za pomocą której apteka będzie prowadzić sprzedaż wysyłkową (art. 68 ust. 3b pkt 4 Prawa farmaceutycznego). Nie zgłaszasz „że będziesz sprzedawać w internecie", tylko konkretny adres. Wpisany URL staje się kanałem sprzedaży opisanym w rejestrze. Migracja sklepu na nową domenę, uruchomienie drugiej witryny, sprzedaż poprzez marketplace czy przeniesienie sprzedaży pod inny adres to zmiana danych, którą trzeba zgłosić niezwłocznie (art. 68 ust. 3e Prawa farmaceutycznego).

Zgłoszone dane trafiają do Krajowego Rejestru Zezwoleń (art. 107 ust. 5 Prawa farmaceutycznego), a stamtąd do publicznego wykazu aptek prowadzących sprzedaż wysyłkową, który Główny Inspektor Farmaceutyczny udostępnia w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 115 ust. 2 pkt 5 Prawa farmaceutycznego). Ten wykaz jest widoczny dla każdego i podpięty pod europejską stronę Europejskiej Agencji Leków (art. 115 ust. 2 pkt 4 Prawa farmaceutycznego), więc pacjent oraz konkurencja mogą w kilka sekund sprawdzić, czy dany sklep w ogóle ma prawo wysyłać leki i pod jakim adresem. Sama procedura jest nieporównanie lżejsza od zezwolenia: WIF nie prowadzi postępowania, nie wydaje decyzji i nie pobiera opłaty, tylko przyjmuje zgłoszenie i wpisuje dane. Cała trudność leży nie w papierze, lecz w tym, żeby po 14 dniach sklep faktycznie spełniał wymagania opisane niżej.

Co wolno sprzedawać wysyłkowo?

Sprzedaż wysyłkowa z apteki ogólnodostępnej i punktu aptecznego obejmuje wyłącznie produkty lecznicze wydawane bez przepisu lekarza, z wyjątkiem tych, których wydawanie ograniczone jest wiekiem pacjenta (art. 68 ust. 3 Prawa farmaceutycznego). Leki na receptę są wyłączone bez żadnych wyjątków. Obowiązujące Prawo farmaceutyczne nie przewiduje odstępstwa dla osób z niepełnosprawnością ani dla żadnej innej grupy pacjentów.

Wprowadzenie do obrotu wysyłkowego leku bez recepty objętego ograniczeniem wiekowym stanowi naruszenie zagrożone karą pieniężną w wysokości do 500 000 zł (art. 129d ust. 1 Prawa farmaceutycznego).

Wyroby medyczne i suplementy diety nie podlegają reżimowi rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych (Dz.U. 2026 poz. 466 t.j., dalej "rozporządzenie o wysyłkowej sprzedaży"). Ich sprzedaż przez internet rządzi się odrębnymi przepisami: ustawa z dnia 7 kwietnia 2022 r. o wyrobach medycznych (Dz.U. 2024 poz. 1620 t.j.) reguluje reklamę wyrobów medycznych, a ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2023 poz. 1448 t.j.) ogranicza przekaz reklamowy suplementów diety (art. 27 ust. 5).

Krok trzeci: wymagania wobec strony internetowej

Strona internetowa, na której oferowane są produkty lecznicze w sprzedaży wysyłkowej, musi spełniać konkretne wymogi techniczne i informacyjne. Przepisy rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży oraz dyrektywy 2001/83/WE (w brzmieniu nadanym dyrektywą 2011/62/UE) i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 699/2014 nie pozostawiają tu swobody.

Na stronie internetowej należy zamieścić dane kontaktowe właściwego wojewódzkiego inspektoratu farmaceutycznego: nazwę urzędu, adres siedziby, adres poczty elektronicznej, numer telefonu lub faksu (§ 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Obowiązkowe jest również wyraźnie widoczne wspólne logo, o którym mowa w art. 85c ust. 3 dyrektywy 2001/83/WE, zaprojektowane zgodnie ze wzorem z załącznika do rozporządzenia 699/2014 (art. 1 rozporządzenia 699/2014). Logo musi zawierać hiperłącze do rekordu apteki w wykazie GIF, o którym mowa w art. 115 ust. 2 pkt 5 Prawa farmaceutycznego (§ 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Hiperłącze między stroną apteki a wykazem GIF musi być stałe i dwukierunkowe (art. 3 rozporządzenia 699/2014).

Strona musi też zawierać odesłanie do informacji, o których mowa w art. 115 ust. 2 pkt 1-3 Prawa farmaceutycznego, oraz odesłanie do Krajowego Rejestru Zezwoleń (§ 6 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Na głównej stronie internetowej zamieszcza się odnośnik do posiadanego zezwolenia na prowadzenie placówki, w formacie PDF (§ 6 ust. 2 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Zgodnie z art. 85c ust. 1 lit. d ppkt (iii) dyrektywy 2001/83/WE wspólne logo musi być wyraźnie widoczne na każdej stronie witryny odnoszącej się do oferowania produktów leczniczych w sprzedaży na odległość, nie tylko na stronie głównej.

Dla pacjenta wspólne logo jest najprostszym narzędziem weryfikacji legalności apteki internetowej. Kliknięcie w logo powinno przenieść użytkownika do rekordu w oficjalnym wykazie GIF, co potwierdza, że placówka rzeczywiście zgłosiła sprzedaż wysyłkową i znajduje się pod nadzorem inspekcji farmaceutycznej. Jak to wygląda w praktyce, widać na stronie wydawcy tego serwisu: sprzedaż wysyłkową w sklepie apteka internetowa apteka.online obsługuje punkt apteczny, a w stopce znajdują się kolejno wspólne logo z odnośnikiem do rekordu placówki w Rejestrze Aptek, dane Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w Olsztynie oraz zezwolenie w formacie PDF.

Czy apteka może sprzedawać leki przez Allegro albo inny marketplace?

Żaden przepis nie zakazuje wprost sprzedaży leków przez platformę handlową. Cały spór, który przeszedł przez sądy administracyjne dwa razy, dotyczy jednego zwrotu z rozporządzenia: zamówienie ma być złożone „za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej placówki" (§ 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Pytanie brzmi, czy podstrona sprzedawcy w serwisie aukcyjnym jest stroną placówki, czy stroną pośrednika.

Starsza linia mówi, że nie. W wyroku z 27 lutego 2018 r. (II GSK 1269/16, opublikowanym w urzędowym zbiorze orzeczeń) Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał nakaz zaprzestania sprzedaży wysyłkowej prowadzonej z wykorzystaniem strony portalu aukcyjnego. Sąd uznał, że dopuszczając wysyłkę, ustawodawca „wykluczył możliwość pośrednictwa w zawieraniu umów", a katalog sposobów składania zamówienia w rozporządzeniu jest zamknięty i nie da się go rozszerzać powołaniem na otwartą definicję sprzedaży wysyłkowej z ustawy. Podstawą nakazu był art. 120 ust. 1 pkt 2 Prawa farmaceutycznego, czyli przepis pozwalający inspekcji żądać usunięcia stwierdzonych uchybień.

Nowsza linia mówi, że tak, ale pod warunkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 12 października 2022 r. (V SA/Wa 1244/22) uchylił decyzje inspekcji i sformułował tezę, że wymóg formularza na stronie placówki jest spełniony także wtedy, gdy stronę zapewnia serwis aukcyjny taki jak allegro.pl, o ile pełni ona funkcję samodzielnej strony internetowej dzięki charakterystycznemu i unikalnemu adresowi przypisanemu sprzedawcy, i o ile spełnia pozostałe wymogi § 6 rozporządzenia. Sąd zwrócił uwagę, że z przepisu nie wynika, kto ma dostarczyć rozwiązanie techniczne, i powołał zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy. Główny Inspektor Farmaceutyczny zaskarżył ten wyrok, ale Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 23 kwietnia 2026 r. (II GSK 504/23) oddalił jego skargę kasacyjną. W toku tej sprawy sam organ przyznał zresztą, że podstrona Allegro mogłaby być stroną placówki, gdyby była dedykowana konkretnej aptece i zgłoszona do rejestru jako strona internetowa placówki.

Kierunek unijny jest zbieżny. W wyroku z 29 lutego 2024 r. w sprawie C-606/21 (Doctipharma) Trybunał Sprawiedliwości uznał, że usługa polegająca na kojarzeniu farmaceutów z klientami, w której sprzedaż leków bez recepty odbywa się przez strony aptek wykupujących tę usługę, jest usługą społeczeństwa informacyjnego. Państwo członkowskie może jej zakazać tylko wtedy, gdy okaże się, że to sam operator platformy sprzedaje leki, nie będąc do tego uprawnionym. Granica biegnie więc tam, gdzie kończy się kojarzenie stron, a zaczyna handel prowadzony przez podmiot bez zezwolenia. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie z 2026 roku wprost polecił inspekcji uwzględnić to orzeczenie przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Te dwa polskie wyroki nie są ze sobą sprzeczne, tylko dotyczą różnych konstrukcji. Apteka, która po prostu wystawia oferty narzędziami platformy, sprzedaje przez pośrednika i mieści się w starszej linii. Apteka, która ma tam wyodrębniony, własny adres i traktuje go jak swój sklep, mieści się w nowszej. Praktyczny wniosek jest taki, że jeśli budujesz sprzedaż na platformie, zgłoś jej adres inspektorowi jako stronę sprzedaży wysyłkowej i wystaw na niej pełny komplet oznaczeń z § 6: logo z działającym odnośnikiem do wykazu, dane inspektoratu, odesłania do rejestrów i zezwolenie w PDF. W sprawie z 2022 roku sąd, uchylając decyzje, wprost polecił organowi zbadać przy ponownym rozpoznaniu, czy tych elementów nie brakuje. To najbardziej prawdopodobne miejsce przegranej, dużo bardziej niż sam wybór platformy.

Osobną sprawą są porównywarki cen i agregatory ofert. Tam zamówienie i tak składa się na stronie apteki, więc kanał sprzedaży pozostaje czysty, ale całe ryzyko przenosi się na zakaz reklamy aptek. I tu orzecznictwo jest wyjątkowo niewygodne. Wyrokami z 22 i 29 października 2021 r. (II GSK 971/21 oraz II GSK 1604/21) Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał kary po 5000 zł nałożone na apteki tylko za to, że ich oferta była widoczna w serwisie zestawiającym ceny sklepów internetowych. W drugiej z tych spraw apteka broniła się tym, że prezentacja jest sucha, obejmuje wyłącznie nazwę leku, cenę i sprzedawcę, a serwis blokuje aptekom wszystkie opcje reklamowe. Sąd uznał to za bez znaczenia: reklamą czyni tę prezentację samo miejsce i forma, bo platforma odpłatnie generuje ruch do sprzedawcy, a „nie ma przy tym znaczenia, jakie dane oferty są na platformie prezentowane". Odrzucono też obronę opartą na wyłączeniu katalogów i list cenowych, bo dotyczy ono reklamy produktu leczniczego, a nie reklamy apteki.

Zakaz sięgał przy tym dalej niż same apteki. W 2018 roku inspekcja ukarała kwotą 20 000 zł operatora serwisu porównującego ceny, za samo umieszczenie ofert dwudziestu kilku aptek oraz za oznaczenia typu odznaka zaufanych opinii, gwiazdki ocen i medal za miejsce w rankingu. Wojewódzki sąd tę karę utrzymał, ale wyrokiem z 10 grudnia 2025 r. (II GSK 15/23) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił obie decyzje i umorzył postępowanie, powołując się już na wyrok Trybunału Sprawiedliwości. Wcześniej, w wyroku z 9 lutego 2016 r. (II GSK 2214/14), sąd przesądził, że adresatem zakazu jest każdy, kto reklamuje aptekę, niezależnie od tego, czy sam ją prowadzi.

Praktyczny wniosek na dziś jest niejednoznaczny i trzeba to powiedzieć wprost. Stara linia orzecznicza kwalifikowała obecność w porównywarce jako zakazaną reklamę, nowa umarza takie sprawy po wyroku Trybunału, a projekt nowelizacji nie zamyka tematu: utrzymuje zakaz reklamy porównawczej i zakaz oferowania korzyści w zamian za zakup, a odpowiedzialnością obejmuje także podmiot trzeci prowadzący przekaz. Ranking aptek szeregowany po cenie może więc pozostać kwestionowany także po zmianie ustawy.

Krok czwarty: zaplecze operacyjne sprzedaży wysyłkowej

Strona internetowa to najmniejsza część obowiązków. Rozporządzenie o wysyłkowej sprzedaży reguluje cały proces: od złożenia zamówienia, przez kompletację, pakowanie, transport, aż po kontakt z pacjentem po dostawie.

Podstawą wydania produktu leczniczego w ramach sprzedaży wysyłkowej jest zamówienie (art. 68 ust. 3f Prawa farmaceutycznego). Zamówienie można złożyć w lokalu placówki, telefonicznie, faksem, pocztą elektroniczną, za pomocą formularza na stronie internetowej oraz, od 16 lipca 2025 r., za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej umożliwiających zakup produktu oferowanego na stronie, co obejmuje koszyk e-commerce (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży, dodany zmianą z 30 czerwca 2025 r., Dz.U. 2025 poz. 864).

Formularz zamówienia musi zawierać: dane identyfikujące placówkę (nazwa, adres, numer telefonu, numer zezwolenia), dane zamawiającego (imię i nazwisko albo nazwa i adres, adres e-mail, numer telefonu), dane odbiorcy (jeżeli różnią się od danych zamawiającego), dane o zamawianym produkcie (nazwa, dawka, wielkość opakowania, postać, liczba opakowań) oraz numer zamówienia, datę i imię i nazwisko osoby przyjmującej zamówienie (§ 2 ust. 2 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Typowy koszyk sklepowy tych danych nie zbiera, bo nie interesuje go dawka ani postać leku, a osobę przyjmującą zamówienie zna co najwyżej jako identyfikator w systemie. Przepis rozróżnia też zamawiającego i odbiorcę, więc wysyłka pod inny adres i do innej osoby jest dopuszczalna, o ile formularz zawiera dane obu.

Apteka musi wydzielić miejsce do przygotowania produktów do wysyłki. Może to być fragment izby ekspedycyjnej, pomieszczenia magazynowego lub komory przyjęć. Wyposaża się je w stół do przygotowywania przesyłek, szafę lub regał na materiały opakowaniowe oraz podest lub regał do składowania gotowych przesyłek (§ 5 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Obowiązek zapewnienia wydzielonego miejsca kompletacji wynika także z art. 68 ust. 3j Prawa farmaceutycznego, a art. 68 ust. 3k nakazuje zapewnić warunki jakości i bezpieczeństwa produktów.

Podmiot prowadzący placówkę wyznacza farmaceutę (posiadającego prawo wykonywania zawodu) lub technika farmaceutycznego z dwuletnią praktyką w aptece w pełnym wymiarze czasu pracy, odpowiedzialnego za prawidłową realizację sprzedaży wysyłkowej (§ 7 ust. 1 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Pacjentom należy zapewnić możliwość kontaktu telefonicznego w godzinach pracy placówki oraz przez dwie godziny po ustalonych godzinach dostaw, w zakresie dotyczącym jakości i bezpieczeństwa stosowania produktu (§ 7 ust. 3 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Dwie godziny po dostawach to najczęściej niedoceniany wymóg: sprzedaży wysyłkowej nie da się obsłużyć samym formularzem kontaktowym ani infolinią kończącą pracę razem z apteką, bo ktoś kompetentny musi odebrać telefon także wtedy, gdy paczki dojeżdżają wieczorem.

Produkt leczniczy musi być zapakowany w sposób zapewniający zachowanie jakości i integralności. Opakowanie przesyłki opatruje się etykietą z odciskiem pieczątki placówki, numerem zamówienia, danymi odbiorcy, określeniem warunków transportu oraz numerem telefonu kontaktowego. Transport odbywa się w wydzielonych przestrzeniach środka transportu, które zapewniają zabezpieczenie przed zanieczyszczeniami i uszkodzeniami, uniemożliwiają zmieszanie produktów z innym towarem, uniemożliwiają dostęp osobom nieupoważnionym oraz utrzymują warunki temperaturowe przewidziane dla danego produktu (§ 4 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży).

Ewidencja zamówień zawiera datę złożenia zamówienia, imię i nazwisko zamawiającego, nazwę, serię i ilość produktu, adres wysyłki oraz datę realizacji (art. 68 ust. 3g Prawa farmaceutycznego). Ewidencję przechowuje się co najmniej przez 3 lata od zakończenia roku kalendarzowego, w którym zrealizowano zamówienie (art. 68 ust. 3h Prawa farmaceutycznego). Formularz zamówienia przechowuje się przez ten sam okres (§ 8 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży), a na żądanie Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej apteka wydaje z ewidencji wydruki (art. 68 ust. 3i Prawa farmaceutycznego). Numer serii w tym wykazie jest tu najbardziej wymagającym elementem, bo zmusza sklep do zapamiętania, którą partię leku wysłał do którego pacjenta. Przy wycofaniu serii z obrotu to jedyna informacja pozwalająca ustalić, kogo trzeba powiadomić.

Zwroty, reklamacje i prawa konsumenta

Produkty lecznicze wydawane w ramach sprzedaży wysyłkowej nie podlegają zwrotowi (art. 68 ust. 3l Prawa farmaceutycznego). Od tej zasady istnieją trzy wyjątki: zwrot jest dopuszczalny w przypadku wady jakościowej produktu, jego niewłaściwego wydania albo sfałszowania (art. 68 ust. 3m Prawa farmaceutycznego). Poza tymi trzema przypadkami lek, który opuścił aptekę, nie wraca do obrotu.

Jednocześnie od 1 stycznia 2023 r. uchylono art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. 2024 poz. 1796 t.j.), który wyłączał produkty lecznicze spod jej przepisów. Oznacza to, że ustawa o prawach konsumenta stosuje się do umów zawieranych na odległość, których przedmiotem są leki bez recepty. Konsument ma więc prawo odstąpić od umowy w terminie 14 dni bez podawania przyczyny (art. 27 ust. 1 ustawy o prawach konsumenta). Prawo to nie przysługuje jednak w odniesieniu do towarów ulegających szybkiemu zepsuciu lub mających krótki termin przydatności (art. 38 ust. 1 pkt 4), a także w odniesieniu do towarów dostarczanych w zapieczętowanym opakowaniu, których po otwarciu nie można zwrócić ze względu na ochronę zdrowia (art. 38 ust. 1 pkt 5), przy czym to drugie wyłączenie działa dopiero po otwarciu opakowania przez konsumenta.

Do tego dochodzi komplikacja po stronie samego rozporządzenia. Paragraf 3 pkt 8 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży nakazuje informować konsumenta "o braku zastosowania przepisów ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (…), zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 7 tej ustawy". Przepis ten odsyła do uchylonej już jednostki redakcyjnej. Z kolei § 3 pkt 9 rozporządzenia odsyła do "art. 96 ust. 6 ustawy" w kwestii zwrotów, podczas gdy zwroty reguluje art. 96 ust. 7 i 8 Prawa farmaceutycznego (ust. 6 dotyczy weryfikacji wieku). Oba odesłania są dziś martwe. Skopiowanie ich wprost do regulaminu sklepu wprowadza konsumenta w błąd co do przysługujących mu praw.

W praktyce większość sytuacji rozstrzygają same wyjątki ustawowe, a nie spór o pierwszeństwo przepisów. Lek dostarczony w zapieczętowanym opakowaniu, które konsument otworzył po dostawie, jest wyłączony spod prawa odstąpienia na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 5 ustawy o prawach konsumenta, a lek o krótkim terminie przydatności na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Zakaz z art. 68 ust. 3l Prawa farmaceutycznego działa obok tego jako reguła farmaceutyczna: lek zwrócony aptece nie może wrócić do obrotu. Praktyczny wniosek jest więc taki, że lek w nienaruszonym opakowaniu konsument formalnie może odesłać, ale apteka nie sprzeda go dalej. Postanowienie regulaminu odbierające konsumentowi prawo odstąpienia bez oparcia w art. 38 ust. 1 ustawy o prawach konsumenta naraża sklep na zarzut klauzuli niedozwolonej, dlatego politykę zwrotów opiera się na wyjątkach ustawowych, a jej treść warto skonsultować z prawnikiem.

Regulamin, newsletter, cookies i dane o zdrowiu

Prowadzenie sprzedaży wysyłkowej przez stronę internetową wymaga również dopełnienia obowiązków z zakresu prawa usług elektronicznych i ochrony danych osobowych. Usługodawca określa regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną i nieodpłatnie udostępnia go przed zawarciem umowy (art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Dz.U. 2024 poz. 1513 t.j.). Regulamin określa w szczególności rodzaje i zakres usług, warunki ich świadczenia (w tym wymagania techniczne i zakaz dostarczania treści bezprawnych), warunki zawierania i rozwiązywania umów oraz tryb postępowania reklamacyjnego (art. 8 ust. 3 tej ustawy). Postanowienia, których usługodawca nie udostępnił w wymagany sposób, nie wiążą usługobiorcy (art. 8 ust. 2 tej ustawy).

Przesyłanie informacji handlowej (newsletter) wymaga uprzedniej zgody odbiorcy. Dawny art. 10 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną został uchylony. Obecnie podstawę stanowi art. 398 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. Prawo komunikacji elektronicznej (Dz.U. 2024 poz. 1221), który zakazuje używania urządzeń końcowych do przesyłania informacji handlowej bez zgody abonenta lub użytkownika końcowego. Stosowanie plików cookies podlega analogicznemu reżimowi zgody: przechowywanie informacji lub uzyskiwanie dostępu do informacji już przechowywanej w urządzeniu końcowym jest dozwolone pod warunkiem uprzedniego poinformowania i uzyskania zgody (art. 399 ust. 1 Prawa komunikacji elektronicznej).

Historia zamówień leków wysyłkowych zawiera dane o zdrowiu pacjenta w rozumieniu art. 9 ust. 1 RODO (Rozporządzenie (UE) 2016/679, Dz.Urz. UE L 119 z 4.05.2016, s. 1). Przetwarzanie takich danych jest co do zasady zabronione, chyba że zachodzi jedna z przesłanek legalizujących. W przypadku apteki wysyłkowej podstawą przetwarzania jest art. 9 ust. 2 lit. h RODO: przetwarzanie jest niezbędne do celów zapewnienia opieki zdrowotnej na podstawie prawa państwa członkowskiego. Apteka musi więc wykazać, że gromadzenie i przechowywanie historii zamówień służy realizacji obowiązków ustawowych (ewidencja zamówień, przechowywanie danych przez 3 lata), a nie wyłącznie celom marketingowym. Wielka Izba Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 4 października 2024 r. w sprawie C-21/23 (Lindenapotheke) poszła jeszcze dalej: za dane dotyczące zdrowia uznała już same dane z zamówienia leków bez recepty składanego na platformie handlowej, bo pozwalają one wnioskować o stanie zdrowia zamawiającego. Nie ma przy tym znaczenia, czy lek jest dla zamawiającego, czy dla kogoś innego, ani czy sprzedawca chciał pozyskać informację medyczną. Dla sklepu z lekami oznacza to, że koszyk jest zbiorem danych wrażliwych od pierwszego kliknięcia, a nie dopiero po podaniu diagnozy.

Zakaz reklamy aptek: największa pułapka marketingowa

Art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego stanowi wprost: "Zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego." Przepis ten uderza bezpośrednio w model biznesowy e-commerce, który opiera się na marketingu internetowym, pozycjonowaniu, kampaniach w mediach społecznościowych i promocjach.

W razie stwierdzenia naruszenia wojewódzki inspektor farmaceutyczny nakazuje, w drodze decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności, zaprzestanie prowadzenia reklamy (art. 94a ust. 3 i 4 Prawa farmaceutycznego). Za prowadzenie reklamy wbrew zakazowi grozi kara pieniężna do 50 000 zł (art. 129b ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego).

Granicę między niedozwoloną reklamą a dozwoloną informacją wyznacza art. 52 ust. 3 pkt 4 Prawa farmaceutycznego. Za reklamę produktów leczniczych nie uważa się katalogów handlowych lub list cenowych, które zawierają wyłącznie nazwę własną, nazwę powszechnie stosowaną, dawkę, postać i cenę produktu, pod warunkiem że nie zawierają treści odnoszących się do właściwości produktów, w tym wskazań terapeutycznych. Apteka wysyłkowa może więc prezentować asortyment i ceny, ale nie może opisywać działania leków ani zachęcać do ich zakupu.

Jak cienka jest ta granica, widać na konkretnej sprawie. Wyrokiem z 26 września 2023 r. (II GSK 1945/22) Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał karę pieniężną nałożoną za mailing z hasłem o rabacie i darmowej dostawie, rozsyłany w związku z katalogiem aptek realizujących zamówienia. Nie pomogło, że kod rabatowy wprost wyłączał produkty lecznicze: przekaz zachęcał do korzystania z tych aptek, więc był reklamą ich działalności. Newsletter z promocją, program lojalnościowy i kampania z kuponem to w polskich realiach nie są narzędzia marketingu, tylko materiał dowodowy dla inspekcji.

Dodatkową komplikację wprowadza wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 czerwca 2025 r. w sprawie C-200/24 (Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, ECLI:EU:C:2025:459). TSUE orzekł, że przyjmując art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, Polska uchybiła zobowiązaniom z art. 8 ust. 1 dyrektywy 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 TFUE. Mimo tego wyroku przepis nadal obowiązuje w polskim porządku prawnym w niezmienionym brzmieniu. Dopóki ustawodawca go nie zmieni, wojewódzcy inspektorzy farmaceutyczni mają podstawę do wydawania decyzji nakazujących zaprzestanie reklamy i nakładania kar. Sądy krajowe zaczęły jednak ten wyrok stosować. Pięć dni po orzeczeniu Trybunału, wyrokiem z 24 czerwca 2025 r. (II GSK 2635/21), Naczelny Sąd Administracyjny uchylił karę 9500 zł nałożoną za napis „Teraz Taniej" w izbie ekspedycyjnej i umorzył całe postępowanie administracyjne, powołując zasadę pierwszeństwa prawa unijnego. Trzema wyrokami z 3 lipca 2026 r. (II GSK 2714/25, II GSK 2788/25 i II GSK 2341/25) sąd powtórzył ten schemat w kolejnych sprawach o kary za reklamę aptek.

Ta ścieżka ma jednak termin. Skargi o wznowienie postępowań zakończonych prawomocnie przed wyrokiem Trybunału odrzucane są jako spóźnione: trzy miesiące liczone od publikacji sentencji C-200/24 w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z 11 sierpnia 2025 r. minęły 12 listopada 2025 r. (postanowienia NSA w sprawach II GSK 2615/25 i II GSK 2617/25). Wyrok pomaga więc w sprawach otwartych, a nie w zamkniętych.

Zmiana samego przepisu jest w toku, ale nie jest przesądzona. Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji 4 sierpnia 2026 r., w sierpniu trafił on do Sejmu jako druk nr 3002, a 2 września 2026 r. Komisja Zdrowia przedstawiła sprawozdanie (druk nr 3020). Projekt zastępuje ogólny zakaz definicją reklamy apteki i katalogiem zakazanych praktyk, między innymi oferowania korzyści w zamian za zakup, reklamy porównawczej, kierowania przekazu do osób poniżej 18 lat i wykorzystywania wizerunku osób znanych oraz osób z wykształceniem medycznym, przy czym zakazy obejmują też przekaz prowadzony przez podmiot trzeci. Górna granica kary rośnie w projekcie z 50 000 do 100 000 zł, a przepis przejściowy nakazuje umorzyć postępowania wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną. Na dzień publikacji tego materiału ustawa nie została uchwalona, więc obowiązuje dotychczasowe brzmienie art. 94a ust. 1. Praktyczny wniosek jest niewygodny, ale prosty: budżet marketingowy zaplanowany dziś na założeniu, że zakaz już nie działa, jest zakładem o wynik konkretnej sprawy i o termin uchwalenia ustawy.

Co grozi za obejście zasad?

Sankcje sięgają dalej niż kara pieniężna, bo dotykają samego prawa do prowadzenia apteki. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny może cofnąć zezwolenie na prowadzenie apteki, jeżeli apteka prowadzi sprzedaż wysyłkową bez zgłoszenia (art. 103 ust. 2 pkt 7 Prawa farmaceutycznego) albo prowadzi sprzedaż wysyłkową leków na receptę lub stosowanych wyłącznie w lecznictwie zamkniętym (art. 103 ust. 2 pkt 8 Prawa farmaceutycznego). Prowadzenie działalności wbrew warunkom zezwolenia zagrożone jest karą pieniężną do 500 000 zł (art. 127 ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego). Dodatkowo nałożenie takiej kary w okresie trzech lat przed złożeniem wniosku o nowe zezwolenie skutkuje odmową jego udzielenia (art. 101 pkt 5 Prawa farmaceutycznego). Trzyletnia blokada oznacza w praktyce wykluczenie z rynku na długi czas.

Ile to realnie kosztuje i od czego zacząć?

Koszt uruchomienia sprzedaży wysyłkowej nie zaczyna się od ceny wykonania strony internetowej. Sklep internetowy jest najmniejszą pozycją w budżecie. O kosztach decydują przede wszystkim składniki wynikające z przepisów o zezwoleniu na aptekę stacjonarną.

Opłata za zezwolenie na aptekę ogólnodostępną to pięciokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę (art. 105 ust. 1 Prawa farmaceutycznego). Dla punktu aptecznego opłata wynosi dwukrotność minimalnego wynagrodzenia (art. 70 ust. 7 Prawa farmaceutycznego). Do tego dochodzi koszt pozyskania lub wynajęcia lokalu o powierzchni podstawowej minimum 80 m² (60 m² na wsi i w miejscowościach do 1500 mieszkańców), który spełnia kryteria lokalizacyjne z art. 99 ust. 3b Prawa farmaceutycznego. Znalezienie takiego lokalu jest w wielu gminach zadaniem najtrudniejszym i najbardziej czasochłonnym.

Koszty osobowe to przede wszystkim wynagrodzenie kierownika apteki, który musi spełniać wymogi art. 88 ust. 2 Prawa farmaceutycznego (specjalizacja i 2-letni staż albo 5-letni staż). Do tego dochodzi wynagrodzenie farmaceuty lub technika odpowiedzialnego za sprzedaż wysyłkową (§ 7 ust. 1 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Apteka musi ponieść koszty adaptacji lokalu, w tym wydzielenia miejsca kompletacji z wyposażeniem opisanym w § 5 rozporządzenia, oraz koszty magazynowania i transportu w warunkach kontrolowanych (§ 4 rozporządzenia).

Koszt wykonania i utrzymania strony internetowej jest przy tym pozycją drugorzędną. Przedsiębiorca planujący wejście na rynek wysyłkowej sprzedaży leków powinien zacząć od analizy lokalizacji: to kryteria z art. 99 ust. 3b Prawa farmaceutycznego są wąskim gardłem, a nie budżet na e-commerce. W ocenie dostępnych lokalizacji pomocne są narzędzia analityczne serwisu: gdzie otworzyć aptekę, Radar szans oraz mapa gęstości aptek.

Najczęściej zadawane pytania

Czy można otworzyć aptekę internetową bez apteki stacjonarnej?

Nie. Wysyłkowa sprzedaż produktów leczniczych jest dopuszczalna wyłącznie jako działalność apteki ogólnodostępnej albo punktu aptecznego, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie placówki stacjonarnej (art. 68 ust. 3 Prawa farmaceutycznego). Nie istnieje odrębne zezwolenie na "aptekę internetową", a sprzedaż leków przez internet bez uprzedniego uzyskania zezwolenia stacjonarnego stanowi działalność wbrew warunkom zezwolenia zagrożoną karą do 500 000 zł (art. 127 ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego).

Czy trzeba być farmaceutą, żeby otworzyć aptekę internetową?

Aptekę ogólnodostępną może prowadzić wyłącznie farmaceuta (jednoosobowa działalność gospodarcza), spółka jawna lub partnerska złożona z farmaceutów, albo uczelnia farmaceutyczna (art. 99 ust. 4 Prawa farmaceutycznego). Punkt apteczny może prowadzić także osoba fizyczna i spółka prawa handlowego niebędące farmaceutami (art. 70 ust. 2 Prawa farmaceutycznego), ale jego asortyment wysyłkowy jest węższy. W obu przypadkach placówka musi mieć kierownika z odpowiednimi kwalifikacjami: farmaceutę ze specjalizacją i stażem (art. 88 ust. 2) albo farmaceutę lub technika z odpowiednim stażem (art. 70 ust. 2b).

Jakie leki może sprzedawać apteka internetowa?

Wyłącznie produkty lecznicze wydawane bez przepisu lekarza, z wyjątkiem tych, których wydawanie ograniczone jest wiekiem pacjenta (art. 68 ust. 3 Prawa farmaceutycznego). Punkt apteczny sprzedaje leki z wykazu substancji czynnych dopuszczonych do obrotu pozaaptecznego (rozporządzenie wydane na podstawie art. 71 ust. 3 pkt 2 Prawa farmaceutycznego, Dz.U. 2023 poz. 2533 t.j., ze zm.), co w kanale wysyłkowym nie robi praktycznej różnicy, bo wysyłkowo i tak wolno wydawać wyłącznie leki bez recepty. Wyroby medyczne i suplementy diety nie podlegają temu ograniczeniu, ale rządzą się odrębnymi przepisami reklamowymi.

Czy apteka internetowa może sprzedawać leki na receptę?

Nie. Obowiązujące Prawo farmaceutyczne nie przewiduje żadnego wyjątku dopuszczającego wysyłkową sprzedaż leków wydawanych z przepisu lekarza. Prowadzenie takiej sprzedaży stanowi przesłankę cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki (art. 103 ust. 2 pkt 8 Prawa farmaceutycznego) i podlega karze pieniężnej do 500 000 zł (art. 127 ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego).

Jak sprawdzić, czy apteka internetowa jest legalna?

Należy kliknąć we wspólne logo umieszczone na stronie apteki. Logo, zgodne ze wzorem z załącznika do rozporządzenia 699/2014, musi zawierać hiperłącze do rekordu apteki w wykazie prowadzonym przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego (art. 115 ust. 2 pkt 5 Prawa farmaceutycznego, § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży). Hiperłącze musi być stałe i dwukierunkowe (art. 3 rozporządzenia 699/2014). Jeżeli logo nie prowadzi do rekordu w BIP GIF, apteka nie jest legalną apteką wysyłkową.

Czy apteka może sprzedawać leki na Allegro?

Orzecznictwo dopuszcza to warunkowo. Sprzedaż prowadzona z ogólnej wystawki platformy została uznana za zakazane pośrednictwo w zawieraniu umów (wyrok NSA z 27 lutego 2018 r., II GSK 1269/16). Sprzedaż przez dedykowaną podstronę z unikalnym adresem przypisanym aptece uznano natomiast za sprzedaż przez stronę internetową placówki, o ile strona spełnia wymogi informacyjne § 6 rozporządzenia o wysyłkowej sprzedaży (wyrok WSA w Warszawie z 12 października 2022 r., V SA/Wa 1244/22, utrzymany wyrokiem NSA z 23 kwietnia 2026 r., II GSK 504/23). Adres takiej podstrony trzeba zgłosić wojewódzkiemu inspektorowi farmaceutycznemu.

Czy punkt apteczny może prowadzić sprzedaż wysyłkową?

Tak. Punkt apteczny może prowadzić wysyłkową sprzedaż produktów leczniczych na tych samych zasadach co apteka ogólnodostępna (art. 68 ust. 3 Prawa farmaceutycznego), w zakresie leków z wykazu substancji czynnych dopuszczonych do obrotu pozaaptecznego (rozporządzenie wydane na podstawie art. 71 ust. 3 pkt 2 Prawa farmaceutycznego). Ponieważ wysyłkowo i tak wolno sprzedawać tylko leki bez recepty, oferta internetowa punktu aptecznego i apteki ogólnodostępnej jest w praktyce tożsama.

Ile trwa uruchomienie sprzedaży wysyłkowej w istniejącej aptece?

Zgłoszenia do wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego należy dokonać nie później niż na 14 dni przed planowanym rozpoczęciem sprzedaży wysyłkowej (art. 68 ust. 3c Prawa farmaceutycznego). Samo zgłoszenie nie wymaga odrębnego postępowania administracyjnego. W praktyce czas uruchomienia zależy od przygotowania zaplecza operacyjnego: wydzielenia miejsca kompletacji (§ 5 rozporządzenia), wyznaczenia osoby odpowiedzialnej (§ 7 ust. 1) i dostosowania strony internetowej do wymogów § 6 rozporządzenia.

Czy apteka internetowa może się reklamować?

Zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności (art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego). Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy. Dozwolone są katalogi handlowe i listy cenowe zawierające wyłącznie nazwę, dawkę, postać i cenę leku, bez treści o właściwościach (art. 52 ust. 3 pkt 4 Prawa farmaceutycznego). Wyrok TSUE z 19 czerwca 2025 r. (C-200/24) stwierdził, że Polska uchybiła zobowiązaniom traktatowym, ale art. 94a ust. 1 nadal obowiązuje w niezmienionym brzmieniu. Za naruszenie zakazu grozi kara do 50 000 zł (art. 129b ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego).

Podstawa prawna

• Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. 2026 poz. 612 t.j.)
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wysyłkowej sprzedaży produktów leczniczych (Dz.U. 2026 poz. 466 t.j.)
• Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. 2024 poz. 1796 t.j.)
• Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. 2024 poz. 1513 t.j.)
• Ustawa z dnia 12 lipca 2024 r. Prawo komunikacji elektronicznej (Dz.U. 2024 poz. 1221)
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal apteki (Dz.U. 2025 poz. 1202 t.j.)
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu pomieszczeń wchodzących w skład powierzchni podstawowej i pomocniczej apteki (Dz.U. 2025 poz. 319 t.j.)
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji czynnych wchodzących w skład produktów leczniczych, które mogą być dopuszczone do obrotu w placówkach obrotu pozaaptecznego oraz punktach aptecznych (Dz.U. 2023 poz. 2533 t.j., ze zm.)
• Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.Urz. UE L 174 z 1.07.2011, s. 74)
• Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 699/2014 z dnia 24 czerwca 2014 r. (Dz.Urz. UE L 184 z 25.06.2014, s. 5)
• Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO) (Dz.Urz. UE L 119 z 4.05.2016, s. 1)
• Wyrok TSUE z 19 czerwca 2025 r., C-200/24, Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej, ECLI:EU:C:2025:459
• Wyrok TSUE (Wielka Izba) z 4 października 2024 r., C-21/23, Lindenapotheke, ECLI:EU:C:2024:846
• Wyrok NSA z 27 lutego 2018 r., II GSK 1269/16 (ONSAiWSA 2019 nr 4, poz. 65)
• Wyrok WSA w Warszawie z 12 października 2022 r., V SA/Wa 1244/22
• Wyrok NSA z 23 kwietnia 2026 r., II GSK 504/23
• Wyrok NSA z 4 września 2015 r., II GSK 1844/14
• Wyrok NSA z 9 lutego 2016 r., II GSK 2214/14
• Wyroki NSA z 22 i 29 października 2021 r., II GSK 971/21 i II GSK 1604/21
• Wyrok NSA z 10 grudnia 2025 r., II GSK 15/23
• Wyrok NSA z 26 września 2023 r., II GSK 1945/22
• Wyrok TSUE z 29 lutego 2024 r., C-606/21, Doctipharma, ECLI:EU:C:2024:179
• Wyrok NSA z 24 czerwca 2025 r., II GSK 2635/21
• Wyroki NSA z 3 lipca 2026 r., II GSK 2714/25, II GSK 2788/25 i II GSK 2341/25
• Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2023 poz. 1448 t.j.)
• Ustawa z dnia 7 kwietnia 2022 r. o wyrobach medycznych (Dz.U. 2024 poz. 1620 t.j.)

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej dla indywidualnej sprawy. Ocena konkretnego wniosku o zezwolenie, zgłoszenia sprzedaży wysyłkowej oraz treści regulaminu sklepu należy do organów nadzoru farmaceutycznego, a w sporach konsumenckich do sądów. Stan prawny na 7 września 2026 r.